枯れた日々が また揺れていた 言えば、そう。それまでの日々も終わる。君

枯れた日々が また揺れていた
言えば、そう。それまでの日々も終わる。

君が遠くなって、
このまま消えてしまって
「いつかは忘れてしまう日が来る」と。

風に身を委ね、そのまま大人になって
僕らは忘れようとする。

今日は次第に夜になりそうだ
涙が洗い流すはず、と 思ってたんだろ？

君は振り返って 小さく手を振った。
昨日に、後悔に、別れを告げるように

痛みを握って、そのまま目を伏せて
忘れよう、忘れようとする。

君が遠くなって、
そのまま消えてしまって
「いつかはこの日を思い出せるよ」と。

うつむいた靴の先の、
夕日が染めた赤を 僕らは忘れようとする

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีการสั่นทุกวันตายยัง การพูด ใช่ วันวันจนกว่าจะสิ้นสุดลงคุณอยู่ที่ห่างไกล มันหายไป และ มา ลืมลมขึ้นใส่ผู้ใหญ่เหมือนเดิม เราจะพยายามลืมวันนี้มากขึ้นน่าจะ เป็นกลางคืน ฉันเดิมพันฉันควรล้างน้ำตา คุณคุณเปิดรอบ และโบกมือของเธอต่ำ เมื่อวานนี้ดังนั้น ด้วยความเสียใจ กราบลามีสายตาต่ำลง กดเจ็บ การลืม และลืมคุณอยู่ที่ห่างไกล การหายตัวไป "จำวันนี้"หน้ารองเท้ามองลง และเราย้อมสีแดงตก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทุกวันที่เสียชีวิตก็ยังสั่น
พูดดังนั้น วันต่อวันจนกว่ามันก็สิ้นสุด Kimi กลายเป็นห่างไกลและยังคงหายไปหายไปขณะที่ "สักวันหนึ่งเป็นวันที่จะมาที่จะลืม." ยอมจำนนต่อลมขณะที่มันจะกลายเป็นผู้ใหญ่คือเราคุณพยายามที่จะลืม มีแนวโน้มที่จะค่อยๆกลายเป็นในช่วงเย็นวันนี้ควรจะล้างออกไปน้ำตาฉันสงสัยฉันคิดว่า? คุณส่ายมือเล็ก ๆ กลับมา เมื่อวานนี้ที่จะเสียใจที่จะอำลาถือเจ็บปวดมันเป็นตาละห้อยตาลืมคุณพยายามที่จะลืม Kimi กลายเป็นห่างไกลหายไปมันเป็น"ผมจำได้ว่าวันนี้เป็นวันหนึ่ง." เศร้าใจของรองเท้าของก่อนหน้านี้พระอาทิตย์ตกที่ถูกย้อมสีแดงและเราจะลืม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันตาย และโบกมือถ้าคุณพูดอย่างนั้น วันจนกว่ามันจะจบเธออยู่ห่างไกลความปรารถนาของฉัน" สักวันหนึ่งเมื่อคุณจะลืมในลม , กลายเป็นผู้ใหญ่เราลืมกลางคืนจะค่อย ๆ วันนี้น้ำตาจะล้างออกไป , ฉันเชื่อเธอมองมือเล็ก ๆสั่นเมื่อวาน เสียใจที่ต้องบอกลาความเจ็บปวดในดวงตาลงดังนั้น ลืม ลืมเธออยู่ห่างไกลเขาหายตัวไปใน" สักวันหนึ่ง " จำได้จนถึงทุกวันนี้หัวของรองเท้าเท้าพระอาทิตย์ตกที่ย้อมด้วยสีแดงลืมเรา