บทที่ 131 แฮมเบอร์เกอร์
「จริงสินี่ก็เย็นแล้ว พอแค่นี้ดีกว่ามั้ง」
「นั่นสินะคะ」
ผมสำรวจฮาร์เบอร์ชั้น 19 จนถึงเย็นแล้วจึงบอกกับรอคแซนด์
สุดท้าย วันนี้เวสต้าก็ไม่โดนโจมตีเลย
探索方法を切り替えたので数の多い団体といつも当たっているわけではないことが大きいのだろう。
ถ้ามอนสเตอร์ 1 ตัวรอคแซนด์ก็เป็นคนจัดจัดการ ถ้า 2 ตัวมิเรียก็จะออกไปเผชิญหน้า
ถ้า 3 ตัวก็จะเป็นการจับคู่สู้กันที่แนวหน้าแบบ 1 ต่อ 1 จึงไม่ยากนัก
จนถึงตอนนี้ด้วยการนำทางทำให้เลี่ยงมอนสเตอร์กลุ่มที่มีจำนวนเยอะได้ ทำให้ความยากลำบากไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย
ประสิทธิภาพที่สูงล้นนำมาซึ่งชัยชนะมากมาย ช่วยไม่ได้ล่ะนะ
「เดี๋ยวกลับไปที่ชั้น 1 ช่วยพาไปที่ที่มีพวก Chipship อยู่ทีนะ」
「รับทราบค่ะ」
ขากลับ ผมพยายามไปลองใช้สูญสิ้นสังสารวัฏที่ชั้น 1
เพราะอาชีพนักล่าเงินรางวัลของผม Lv26 แล้ว
สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ
หรือที่คิดว่ามันเป็นสกิลฆ่ามอนสเตอร์ในทีเดียวจะผิดล่ะมั้ง
ช่วยไม่ได้นะ ผมเลยเชือดมันด้วยดูรันตัลแทน
ถ้าเป็นโกบอลท์ที่อ่อนแอล่ะ คงต้องไปลองที่คุราตัลชั้น 1 ดูล่ะมั้ง
ไม่ได้สิ ที่นั่นคนเยอะจะตายไป
เอาเถอะลองพยายามดูทุกวันก็น่าจะได้ล่ะมั้ง
「ทดลองอะไรอยู่เหรอคะ」
「นิดหน่อยน่ะ」
「งั้นเหรอคะ」
แชร์รี่ถามด้วยความสนใจ
また馬鹿なことをやっていると一刀両断にはしないらしい。
แชร์รี่เองก็ดูจะค่อยๆคุ้นเคยขึ้นมาแล้ว
ก็เป็นเรื่องที่ดีล่ะนะ
ผมกลับจากคุราตันชั้น 1
ขายไอเท็มและออกจากกิลด์นักผจญภัย
「อาหารเย็นวันนี้ มิเรียช่วยจีดการเนื้อดงด้วยแล้วกันนะ」
「ไฮ เดส」
「เวสต้ามาช่วยฉันแล้วกัน คิดว่าจะทำพวกอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ดู」
「ชั้นเหรอคะ รับทราบค่ะ」
เนื้อแดงเพียงชิ้นเดียวคงเอามามาเป็นจานหลักไม่ได้
แด่เพราะมิเรียก็อยากกินมากนี่นะ
ดังนั้นผมจึงต้องทำอาหารจานหลักเป็นเนื้ออะไรซักอย่างแทน
「ถ้าอย่างนั้น ดิชั้นกับแชร์รี่จะทำซุปอีกอย่างนะคะ」
「ชั้นว่าจะทำผัดผักค่ะ ซุปก็คงต้องฝากรอคแซนด์ซังทำแล้วล่ะค่ะ」
「งั้นเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นก็ตามนั้นนะคะ」
รอคแซนด์กับเเชร์รี่ดูเหมือนจะตกลงกันได้แล้ว
เราจึงไปซื้ออาหารและกลับบ้านกัน
「เวสต้า รู้วิธีการสับไหม」
「ถ้าแค่ชื่อล่ะก็」
「สับเหรอคะ」
รอคแซนด์ทำหน้ายุ่งยาก
คงไม่ค่อยชอบล่ะมั้ง
เอ แชร์รี่ก็เหมือนกันแฮะ
「เป็นเรื่องที่ห้ามทำงั้นเหรอ?」
「ไม่ค่ะ คือ……」
「มีแนวคิดที่ว่าการสับเป็นการกระทำของชนชั้นต่ำและหยาบคายต่อของกินค่ะ。私の祖父も決して口にしようとはしませんでした」
แชร์รี่อธิบาย
ดูจะเป็นการขัดต่อประเพณีอะไรซักอย่างแฮะ
คนบนโลกนี้ไม่มีของกินพวกหมูรึปลาหมึกอยู่นี่นา
ดังนั้นเรื่องมันจะออกมาเป็นแบบนั้นก็ช่วยไม่ได้นะ
「นายท่านจะทำของกินด้วยวิธีนั้นสินะคะ」
「ก็ตามนั้นล่ะ」
「คิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอกค่ะนายท่าน ถ้าทำของกินด้วยการสับล่ะก็เก็บเอาไว้เป็นความลับก็ได้ค่ะ」
รอคแซนด์แนะนำมา
เจ้าประเพณีนี่ดูเหมือนมันจะไม่ใช่นะ
พวกคนชั้นต่ำทำของกินกันแบบนั้นงั้นเหรอ
ดูเหมือนคงไม่ถูกปากพวกชนชั้นสูงกันล่ะสิ
ก็นะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคงไม่ใช่อาหารที่หรูหราราคาดีอะไรแน่ๆ
「งั้นเหรอ」
「ถ้าอย่างนั้น เรื่องนี้เองก็ขอให้เก็บไว้เป็นความลับด้วยแล้วกันนะคะ」
「เรื่องนั้นได้อยู่แล้วค่ะ」
「ไฮ เดส」
「รับทราบค่ะ」
รอคแซนด์ได้รับความเห็นชอบจากทุกคน
このこと「も」とは何だ。
このこと「も」とは。
いろいろ多いけどさ。
ว่าแต่ไอ้เรื่องนี้เองนี่มันอะไรกันฟะ
เจ้าเรื่องนี้ที่ว่าเนี่ย
ดูจะมีหลายเรื่องสินะ
「งั้นทุกคน โอเคกับเรื่องการทำอาหารด้วยวิธีสับรึเปล่า?」
「ถ้าเป็นพวกเราล่ะก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ」
ถ้าต้องมาเปลี่ยนเมนูเอาตอนปลายชั่วโมงแบบนี้มันก็คงจะยุ่งยากล่ะนะ
ให้เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะมั้ง
「งั้นเวสต้าจัดการเรื่องสับได้ไหม?」
「เอ่อ」
「แค่ใช้มีดสับลงไปบนเนื้อเรื่อยๆก็โอเคแล้วค่ะ」
รอคแซนด์ช่วยบอกวิธีทำให้
ดูเหมือนรอคแซนด์จะเคยทำมาก่อนสินะ
「รับทราบค่ะ」
「งั้นก็ช่วยจัดการเรื่องสับไปแล้วกันนะ」
「ค่ะ」
ผมส่งเนื้อซี่โครงหมูที่ดรอบจากพิกฮอคและซี่โครงที่ซื้อมาจากร้านให้เวสต้า
ถ้าใช้เนื้อหมูและวัวผสมกันได้ก็คงดีนะ
ในขณะที่เวสต้าสับ ผมก็นำขนมปังแช่ในนม และทอดผัก
ผมชอบคื่นช่ายแต่มันก็เป็นผักที่ค่อนข้างหายากเล็กน้อย
タマネギを使うのはしゃきしゃきとした歯ごたえのためだろうから、多分この野菜でいい。
ついでに小麦粉も炒めておく。
「เอาล่ะ เท่านั้นก็พอแล้วล่ะมั้ง ต่อไปก็เอามาผสมกัน」
เมื่อสับเสร็จแล้วก็นำมาผสมกัน
สับเข้าด้วยกันโรยเกลือและพริกไท ตอกไข่ ใส่ผัก ฉีกขนมปังใส่
หลังจากผสมทุกอย่างให้เข้ากัน แล้วก็ขึ้นรูป 中央にくぼみを作って、ทอดและเตรียมเสริฟสำหรับ 5 คน
หลังจากทอดเสร็จ ที่เหลือก็แค่นำน้ำซุปเนื้อและของที่เหลือจากการชุปแป้งทอดเล็กน้อย เห็ดและไวน์ ใส่น้ำปลาเล็กน้อยต้มด้วยไฟแรง
แม้ผมจะรู้เรื่องการทำแฮมเบอร์เกอร์แต่ผมก็มไรู้เรื่องการทำซอส
คงไม่เป็นไรล่ะมั้ง
ผมนำซอสไปวางบนโต๊ะ
โดยเฉพาะน้ำซุปนี่ ได้มาจากการเคี่ยวเนื้อแดงของมิเรีย
แฮมเบอร์เกอร์หนานุ่ม ซุปไร้คราบมันใดๆ
พริกไทที่ใส่ลงไปเยอะช่วยหระชับรสชาติ
ส่วนซอสเพิ่งทำเป็นครั้งแรกคงเปรียบเทียบยากซักหน่อย
「นี่มันอร่อยจังค่ะ มองไม่เห็นขนมปังที่ใส่ลงไปเลย สมเป็นนายท่านเลยค่ะ」
「งั้นเหรอ ที่ใส่ก็เพราะมันจะช่วยทำให้นุ่มน่ะนะ」
รอคแซนด์คงเข้าใจเรื่องการสับว่าเป็นเรื่องของการปรุงอาหารแล้วล่ะมั้ง
「นุ่มอร่อยจริงๆด้วยค่ะ ทั้งที่เคยคิดว่าเป็นอาหารของชนชั้นต่ำแท้ๆ บางทีอาจจะต้องแก้ไขแนวความคิดเรื่องความอร่อยที่มีมาจนถึงเดี๋ยวนี้ก็ได้นะคะ เพราะไอเท็มอาหารที่สับนี่อร่อยจริงๆค่ะ」
そのまま焼いて食べられるような肉は、焼いて食べればいい。
ミンチにするのは、それに適さない肉ということだ。
ถึงได้กลายเป็นของกินสำหรับชนชั้นต่ำซึ่งเกิดมายากจนอย่างช่วยไม่ได้
「สมแล้วล่ะ เดส」
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่มิเรียก็ล็อคเป้าไปที่เนื้อแดงอยู่ดี
เนื้อแดงที่นำมาเคี่ยวนั่นรสชาติดีทีเดียวล่ะ
เรื่องสับนี่ถ้าผมลงมือสับเองก็คงต้องใช้เเวลานาน
สู้ทำสเต็กย่างจะง่ายเสียกว่า
ที่ทำนี่ก็เพราะมีเวสต้าเป็นผู้ช่วยและยังช่วยจัดการเรื่องอื่นๆให้อีกด้วย
สูญสิ้นสังสารวัฏนั้น แม้นักล่าเงินรางวัลจะขึ้นถึง Lv30 แต่ก็ยังใช้ไม่สำเร็จแต่อย่างใด
วันถัดมา ถึงนักล่าเงินรางวัล Lv32แล้วไปลองใช้ดูก็ยังไม่สำเร็จอีก
สงสัยจะใช้ผิดวิธีจริงๆล่ะมั้ง
หรือมันจะต้องมีเงื่อนไขบางอย่างกันนะ
เพราะใช้ระบุเป้าหมายที่่เป็นศัตรูดังนั้นจึงคิดว