初投稿です。拙作をどうぞよろしくお願い致します。 １ 人間なんてのは屑

初投稿です。
拙作をどうぞよろしくお願い致します。
１

人間なんてのは屑ばっかりだ。

おれは深い洞窟の奥で身を縮め、絶え間ない苦痛に苛まれながらも、呪詛の言葉を吐き続けていた。

そうすることしか出来なかった。

疲れ切って、まともに休息を取っていない体は、上手く動かない。
胃酸が胃を焼くくらいにお腹がすいていて、眩暈さえする。
呼吸が熱っぽくて不安定だ。

病気にでもなっているのだとしたら、ますますおれには先がない。

おれは自分が絶体絶命の危機にあることを認めざるを得なかった。

畜生。畜生。
何処とも知れないこんな場所で、寂しく一人で死んでいくなんて。

そんな風な目に遭わなければいけない、どんな罪をおれが犯したというのだろうか。

いいや、違う。
おれは何もしちゃいない。

やったのは、連中の方だ。おれはあくまで被害者に過ぎない。

だから、おれは呪詛を口にする。

そうすることで、掻き消えそうになる意識を保とうとする。
多分、この憎しみが消える時こそが、おれという存在がなくなってしまうその時なのだろうと思うから。

だが、そんなおれの努力をあざ笑うかのように、洞窟の入り口の方から何やら物音が聞こえてきたのだ。

何かを引き摺るような音。
魂を削り取るような、不吉な擦過音だ。

……来るな。来るな来るな来るなっ！

おれは心の中で叫ぶが、音はどんどんと近づいてくる。

もう駄目だ。逃げられない。

絶望的な気持ちで、うずくまったままおれは、視線を物音のする方へと向けた。

そこに、半液体状の体組織を持つ、二メートル超の化け物がいた。

「……ぁあ」

モンスター。
おれたちがそう呼んでいる、人間にとっての天敵だった。

おれたちが便宜上スライムと呼んでいるその化け物は、目玉の一つもないくせに、おれのことを見付けたらしい。見た目からは思いもよらない俊敏さで近づいてきた。

逃げようもない。そもそも、おれには此処から立ち上がる体力すら残っていないのだ。

「畜生め」

投げ出されたおれの手がまず、強烈な消化液によって喰われていく。着ている学ランが溶けて、痛みは疲れ果てた脳髄に届くことなく、痺れと喪失感というかたちで伝わった。

どうやら、おれの人生は此処で終わりらしい。

嫌だ、嫌だ、嫌だ。
それは嫌だ。

「……誰か、おれを助けてくれ」

そんな情けない言葉を最後に、おれは意識を手放した。

それはおれが人間というものに絶望して、三日後の朝のことだった。

 
◆プロローグです。
次からお話が始まります。

◆(2015/5/9 追記)
下部に登場人物紹介を追加。
クリックすると、登場人物紹介の活動報告ページに飛べます。
次の話 >>目次

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

初投稿です。拙作をどうぞよろしくお願い致します。 １ 人間なんてのは屑ばっかりだ。 おれは深い洞窟の奥で身を縮め、絶え間ない苦痛に苛まれながらも、呪詛の言葉を吐き続けていた。 そうすることしか出来なかった。 疲れ切って、まともに休息を取っていない体は、上手く動かない。 胃酸が胃を焼くくらいにお腹がすいていて、眩暈さえする。 呼吸が熱っぽくて不安定だ。 病気にでもなっているのだとしたら、ますますおれには先がない。 おれは自分が絶体絶命の危機にあることを認めざるを得なかった。 畜生。畜生。 何処とも知れないこんな場所で、寂しく一人で死んでいくなんて。 そんな風な目に遭わなければいけない、どんな罪をおれが犯したというのだろうか。 いいや、違う。 おれは何もしちゃいない。 やったのは、連中の方だ。おれはあくまで被害者に過ぎない。 だから、おれは呪詛を口にする。 そうすることで、掻き消えそうになる意識を保とうとする。 多分、この憎しみが消える時こそが、おれという存在がなくなってしまうその時なのだろうと思うから。 だが、そんなおれの努力をあざ笑うかのように、洞窟の入り口の方から何やら物音が聞こえてきたのだ。 何かを引き摺るような音。 魂を削り取るような、不吉な擦過音だ。 ……来るな。来るな来るな来るなっ！ おれは心の中で叫ぶが、音はどんどんと近づいてくる。 もう駄目だ。逃げられない。 絶望的な気持ちで、うずくまったままおれは、視線を物音のする方へと向けた。 そこに、半液体状の体組織を持つ、二メートル超の化け物がいた。「……ぁあ」 モンスター。 おれたちがそう呼んでいる、人間にとっての天敵だった。 おれたちが便宜上スライムと呼んでいるその化け物は、目玉の一つもないくせに、おれのことを見付けたらしい。見た目からは思いもよらない俊敏さで近づいてきた。 逃げようもない。そもそも、おれには此処から立ち上がる体力すら残っていないのだ。「畜生め」 投げ出されたおれの手がまず、強烈な消化液によって喰われていく。着ている学ランが溶けて、痛みは疲れ果てた脳髄に届くことなく、痺れと喪失感というかたちで伝わった。 どうやら、おれの人生は此処で終わりらしい。 嫌だ、嫌だ、嫌だ。 それは嫌だ。「……誰か、おれを助けてくれ」 そんな情けない言葉を最後に、おれは意識を手放した。 มนุษย์ในความหวังฉันก็เช้าวันที่สามหลังจากที่ •มีช่วงการต่อไป เริ่มพูดคุย◆ (2015 / 5 / 9 PS)เพิ่มตัวอักษรที่ด้านล่างคลิกเพื่อไปหน้ารายงานกิจกรรมแนะนำอักขระเรื่องต่อไปนี้ >> สารบัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นครั้งแรกที่โพสต์
ขอบคุณมาก Sessaku
1 ฉันเพียงแค่เศษลืมมนุษย์ ผมจะสั้นลงเพียงในด้านหลังของถ้ำลึกแม้ในขณะที่ถูกทรมานด้วยความเจ็บปวดต่อเนื่องได้อย่างต่อเนื่องคายคำสาปแช่ง มันไม่ได้เป็นเพียงสามารถที่จะทำเช่นนั้น และหมดร่างกายที่ไม่ได้ใช้ส่วนที่เหลือที่ดีทำงานได้ไม่ดี กรดในกระเพาะอาหารไม่หิวพอเผาท้องผมก็จะเวียนศีรษะ หายใจก็ไข้ได้ไม่แน่นอน เมื่อคุณได้ว่าเขาได้กลายเป็นป่วยแม้ไม่เร็วก็คือการฉันมากขึ้น ผมไม่ยอมรับว่าเขาอยู่ในภาวะวิกฤตจากสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ประณามมัน ประณามมัน ในสถานที่เช่นนั้นอาจได้ทุกที่และยัง Nante ตายอยู่คนเดียวเหงา คุณไม่ต้องพบเช่นตาว่าสิ่งที่บาปผมสงสัยว่าผมมีความมุ่งมั่น และไม่เป็นที่แตกต่างกัน ฉันไม่มีอะไรเลย The've ทำก็มากขึ้นในคนเหล่านั้น ฉันไม่ได้เป็นเพียงแค่เหยื่อ ดังนั้นฉันจะกินคำสาปแช่ง โดยทำเช่นนี้มันตั้งใจที่จะให้มีสติที่จะกลายเป็นแนวโน้มที่ Kakikie บางทีสิ่งที่เมื่อความเกลียดชังนี้จะหายไป แต่เพราะผมคิดว่ามันจะดังกล่าวในช่วงเวลานั้นว่าจะมีการดำรงอยู่ของฉันไม่มี แต่เป็นเช่นถ้าเยาะเย้ยความพยายามของฉันฉันได้รับบางสิ่งบางอย่างที่จะได้ยินเสียงจากทิศทางของปากถ้ำ มันเสียงเหมือนการลากบางสิ่งบางอย่าง ขูดออกไปจิตวิญญาณก็เกาเสียงเป็นลางไม่ดี ...... ไม่มา Na Na มามามาในขณะนี้! ฉันร้องไห้ในหัวใจของฉัน แต่เสียงอยู่ใกล้บนและบน มันมีอยู่แล้วไม่ได้ผล ไม่ได้หลบหนี ในความรู้สึกหมดหวังในขณะที่ฉันต้องหมอบได้โดยตรงต่อว่าเสียงสายของสายตา มีด้วยรูปแบบของเหลวกึ่งของเนื้อเยื่อของร่างกายมีสองเมตรกว่ามอนสเตอร์ "...... Aa" มอนสเตอร์ เราเรียกร้องเพื่อให้มันเป็นศัตรูตามธรรมชาติของมนุษย์ มอนสเตอร์ที่ผมที่เราเรียกว่าน้ำเมือกสะดวกนิสัยไม่มีใครในไฮไลท์ก็พบว่าของฉัน จากรูปลักษณ์ที่ผมได้รับการทาบทามกับความคล่องตัวที่ไม่คาดคิด แม้ไม่ได้พยายามที่จะหลบหนี เพื่อเริ่มต้นกับฉันฉันจะไม่ได้อยู่แม้ความแข็งแรงทางกายภาพที่จะยืนขึ้นจากที่นี่ "ฉันแช่ง" โยนถูกมือของฉันแรกกินค่อยน้ำย่อยที่แข็งแกร่ง มันละลายและสวมวิ่งโรงเรียนปวดโดยไม่ได้ถึงสมองมันจะหมดก็จะถูกส่งในรูปแบบของอาการชาและความรู้สึกของการสูญเสีย เห็นได้ชัดว่าชีวิตของฉันดูเหมือนว่าจะจบที่นี่ มันน่าขยะแขยงก็น่าขยะแขยงมันน่าขยะแขยง มันน่าขยะแขยง "...... คนที่ฉันช่วยฉัน" ในตอนท้ายเช่นคำพูดที่น่าสงสารผมได้ปล่อยให้ไปของสติ มันอยู่ในความสิ้นหวังให้กับผู้ที่ฉันมีมนุษย์เป็นเช้าวันนั้นหลังจากที่ 3 ◆มันเป็นบท เรื่องราวจะเริ่มต้นจากต่อไป ◆ (2015/05/09 วรรณกรรม) เพิ่มการแนะนำตัวละครที่ด้านล่าง หากคุณคลิกที่คุณสามารถบินไปแนะนำตัวละครหน้ารายงานกิจกรรม เรื่องถัดไป >> สารบัญ





































































 

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้โพสต์ได้
เกียรติในการขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณ
1

มนุษย์ได้ว่ากำลังดูทิ้งลงถังขยะได้

เป็นถ้ำลึกเข้าไปในด้านหลังของที่ลดลงด้วยการทรมานตัวเองไม่เคยมีอาการเจ็บปวดในคำพูดของคนที่เป็นคำสาปแช่งออกมาอย่างต่อเนื่องเพื่อให้การบ้วนน้ำนม

เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ได้เท่านั้น

รู้สึกเหนื่อยที่ต้องใช้เวลาที่เหลือให้มันไม่ดีให้กับร่างกายไม่ขยับ
กรดการเบิร์นลงกระเพาะอาหารปริมาณน้ำที่อยู่ในกระเพาะอาหารและ vertigo ได้
การหายใจได้อย่างกระตือรือร้นและไม่มีความเสถียรในการทำงาน

โรคได้แม้จะอยู่ในนั้นและหากเป็นการที่เราในเดือนพฤษภาคม เป็นปลายทางไม่พร้อมใช้งาน

แต่คุณมีแนวโน้มมากที่จะตายฉันก็ต้องยอมรับว่าไม่รับได้

นรกนรก ฉันไม่รู้ว่า
นอกจากนั้นยังรู้จักกันในชื่อของที่เปลี่ยวจะตายในหนึ่งเดียว !

ไม่ต้องชำระเงินสำหรับเป็นลมต้องมีและสิ่งที่จะได้กระทำความผิดหรือไม่ ?

การดีและแตกต่างกัน
แต่ฉันไม่ต้องทำอะไรเลย

ผมก็ให้มันเป็นคนหนึ่งที่ทำงานได้ อาจเป็นไปได้ที่จะไม่ได้รับการออกแบบมาเพื่อเกินไปตกเป็นเหยื่อ

ดังนั้นจะพูดแต่คำสาปแช่ง ในการทำเช่นนั้นให้